Verzameld werk - deel VI - M. Gijsen - ebook

`Het knappe van Gijsen is dat hij schijnbaar zonder enige moeite geloofwaardig overkomt. Aldus Arnon Grunberg, die de schrijver verder prees om het mededogen waarmee hij zijn romanpersonages kon portretteren. In het zesdelige Verzameld werk, verschenen in 1977, is de volle breedte van Gijsens schrijverschap te overzien, van de New Yorkse romans tot zijn essays over beeldende kunst en de indringende poëzie die hij na de oorlog schreef, toen hij van zijn geloof was gevallen.

`Het knappe van Gijsen is dat hij schijnbaar zonder enige moeite geloofwaardig overkomt. Aldus Arnon Grunberg, die de schrijver verder prees om het mededogen waarmee hij zijn romanpersonages kon portretteren. In het zesdelige Verzameld werk, verschenen in 1977, is de volle breedte van Gijsens schrijverschap te overzien, van de New Yorkse romans tot zijn essays over beeldende kunst en de indringende poëzie die hij na de oorlog schreef, toen hij van zijn geloof was gevallen.

In De speler valt een jongeman ten prooi aan zijn ongecontroleerde gretigheid, in de liefde zowel als in het spel. Deze Aleksej zet zijn zinnen op zijn beminde Polina, die hem vervolgens uitdaagt aan de roulettetafel te spelen. Hij geeft daar gehoor aan, en ziet zich uiteindelijk gedwongen tot een ultieme poging om al zijn verliezen terug te winnen. Maar hoeveel geluk hij met zijn inzet ook heeft, Polina laat zich niet imponeren - en hij blijft achter, rijk misschien, maar zonderling. Of het nu gaat om De speler of Ondergrondse notities, Dostojevski's voorstelling van eenzelvige figuren, vervreemding en monomanie is altijd onmiskenbaar. Dit deel bevat behalve die twee meesterwerken ook Een bedenkelijke toestand, Winterse aantekeningen over zomerse indrukken, De krokodil en De eeuwige echtgenoot - alle in nieuwe vertaling.

Hij begon als dichter, maar na twee bundels stapte Willem Bijsterbosch over op proza. Zijn novelles kregen lovende recensies. Nadat zijn zesde en laatste boek Van de wachters, een roman, in 1997 verscheen, raakte hij als schrijver vergeten. Ten onrechte blijkt uit deze heruitgave van al zijn werk dat tijdens zijn leven is gepubliceerd. Een vitaal oeuvre in één band.

Te oud voor kamperen en andere verhalen Het Verzameld werk van Louis Paul Boon is geen poging om de door en door ironische volksschrijver bij te zetten in het Pantheon der Groten, waar iemands nagedachtenis niet verder reikt dan zijn legende. Het is integendeel gemodelleerd naar de heerlijk prikkelende en kronkelige geest van Boontje. In dit deel van het Verzameld werk is minder bekend humoristisch proza uit de onmiddellijk naoorlogse periode samengebracht met de volgens sommigen volstrekt zwartgallige novelle Menuet (1955), een klinkende titel in Boons oeuvre. In Maagpijn, Uitleen-bibliotheek en Te oud voor kamperen? bestrijdt Boontje een hele reeks alledaagse ongemakken met behulp van een flinke dosis bittere humor. De drie autobiografische verhalen worden gepresenteerd zoals ze destijds in de tijdschriften verschenen (met de oorspronkelijke tekeningen), wat hun levendigheid nog vergroot. In het meer symbolische Menuet heeft de schrijver autobiografische feiten en fictie met elkaar

De roman De lange nacht gaat over de vriendschap tussen Leo, een begaafde en overgevoelige jongeman, en Benoni, wiens leven niet beheerst wordt door de morele en religieuze principes die Leo tijdens zijn opvoeding heeft meegekregen. Deze tegenpolen gaan lange tijd goed samen, maar na een hoogopgelopen conflict zoekt Leo zoekt zijn veiligheid in de vlucht, en komt hij bij het volksmeisje Elsje, dat hem bedient in een café. Tot ook aan deze verhouding een einde komt

Blaren is een dorp van vijfduizend zielen. Gezag en invloed berustten in de handen van de pastoor, de hoofdonderwijzer en de gemeentesecretaris. In deze roman bespot Marnix Gijsen met zijn fijne humor de menselijke kleingeestigheid in Blaren.Op onvergetelijke wijze zijn de `dionysische jongensfantasieën van de verteller afgeschilderd tegen de bekrompen sfeer van zijn geboortedorp.De knappe roman Telemachus in het dorp heeft samen met Het boek van Joachim van Babylon het meest bijgedragen tot de grote populariteit en literaire reputatie van Marnix Gijsen.

Sinds 2007 heeft Ilja Leonard Pfeijffer vrijwel ieder jaar een toneeltekst afgeleverd. Dat heeft avondvullend werk als Malpensa, Blauwdruk voor een nog beter leven, De advocaat, Het achterhuis en recent Noem het maar liefde opgeleverd, maar ook nog een achttal kleinere stukken. Ze zijn alle doordrenkt van het thema liefde en altijd op de huid van de tijd geschreven. De politiek van Berlusconi, het graaikapitalisme, de deconfiture van Moszkowicz: het komt allemaal aan de orde in een sprankelende verzameling die de auteur zelf wel omschrijft als ‘de annalen van hen die er anders dan wijzelf voor uitkomen dat zij een rol spelen’. De veelstemmige man bevat alle toneelteksten inclusief de laatste, De...