Wat een dag - Henk van der Horst - ebook

Een dag als andere dagen … is er niet. Iedere dag is uniek. Voor iedereen. Van jong tot oud. Dit boek geeft een ongebreideld verslag van zo’n dag. Binnen de tijd van één dag. De hoofdpersoon beleeft ieder moment van die dag op zijn specifieke manier, vol gedachten, herinneringen, handelingen en gebeurtenissen die soms allemaal lijken op die van andere dagen, maar het niet zijn. De schrijver Henk van der Horst geboren in Amsterdam was lid van het roemruchte team van Farce Majeure. Hij realiseerde samen met Jan Fillekers ook een aantal fraaie documentaires o.a. over Godfried Bomans, Ellen Vogel, Kees Brusse, Fons Jansen, Alexander Pola, Jaap van der Pol, instituut: Beeld en Geluid, en een documentaire over het 150 jarig bestaan van Multatuli’s Max Havelaar. De afgelopen tijd heeft hij samen met Jan Fillekers door het hele land avondvullende theatervoorstellingen gegeven over hun meeste bekende tv-programma’s: “Farce Majeure” en “Showroom”. “Wát een dag” is zijn tweede roman.

Informatie en desinformatie als machtsmiddel

Taal op drift lange-termijnontwikkelingen in taal en samenleving In Taal op drift onderzoekt Joop van der Horst taalveranderingen door de eeuwen heen. Sommige veranderingen gaan al duizend of tweeduizend jaar almaar in dezelfde richting. Daar komt geen menselijk ingrijpen aan te pas; het gaat vanzelf. Toch blijkt dat de taal niet lukraak verandert. Het verhaal van de taal en dat van de samenleving staan niet zo los van elkaar als altijd wordt gedacht. Er is een verrassende, zelfs onthutsende parallellie tussen wat er met de taal gebeurt en wat er in de samenleving plaatsvindt. Daarom gaat Taal op drift niet alleen over taal, maar ook over geld, over de standenmaatschappij, over vrouwenemancipatie en over nog veel meer. Auteur: Joop van der Horst Uitgever: Meulenhoff Boekerij B.V. Druk: 99 Aantal pagina's: 480 Illustraties: Zonder illustraties Afmetingen: 215 x 140 x 41 mm Gewicht: 673 g

Eén van de boeiende aspecten van de geschiedenis van de Hanze is dat zij eeuwenlang functioneerde zonder een organisatie te zijn. Zij was een verbond dat de leden economisch voordeel garandeerde ten opzichte van de concurrentie. Belangrijkste product is de ha- ring uit de Baltische Zee, andere producten zijn wijn uit het Rijngebied, zout uit Lüneburg, stokvis uit Noorwegen, wol uit Engeland, stoffen uit de Neder- landen, bier uit Hamburg en Bremen en granen uit Noord-Duitsland en het Baltische gebied. Aanvankelijk was zij een verbinding van kooplieden, maar omstreeks 1300 werd zij omgezet in een stedenbond. Het jaar 1356 is een omslagpunt. Toen werd de zogenaamde Hanzedag ingesteld als orgaan om de gemeenschappelijke belangen van het verbond te behartigen. Ondanks successen nam slechts een beperkt aantal steden regelmatig deel. Bovendien werden de vertegenwoordigers gehinderd door een te gering mandaat om besluiten te nemen. In het huidige Nederland zijn het vooral steden in het noorde…

Dat Henk van der Waal in bijna al zijn gedichten iets onmogelijks probeert, zal wel komen doordat hij een jaartje filosofie in Frankrijk heeft gestudeerd. In zijn debuutbundel, De windsels van de sfinx, moest de grens tussen leven en dood het ontgelden. In Schuldsanering wilde hij zich ontdoen van de last van de geschiedenis. In zijn nieuwe bundel, De aantochtster, is het weer raak. Het begint al met de titel, want wie is dat, die aantochtster? In ieder geval iets of iemand die veel namen draagt. In het ene gedicht heet ze onthutsster, in een volgend orakeldelfster. Leuk, maar dat geeft nog geen antwoord op de vraag wie of wat die aantochtster is. Om een concrete vrouw lijkt het niet te gaan: veel vlees en bloed komt er bij haar niet aan te pas. Is ze dan toebrengster van vrouwelijkheid? Dat is een aardige poging. Dus eigenlijk iemand op wie in deze tijd niet met goed fatsoen te hopen is? Komt in de buurt. Ze is toch niet iets goddelijks hè? Alsjeblieft zeg. Iets onde…

In 1772 maakte de Zeeuwse regent en admiraal Johan Steengracht met zijn zoon Nicolaas en zijn vriend Daniel Radermacher, bewonderaar van Voltaire, een reis naar Parijs. Het verslag wordt in kasteel Duivenvoorde bewaard en bevat meer dan vijftig in Parijs gekochte gravures. Het gezelschap bezocht overdag vele stadspaleizen en buitenplaatsen. ’s Avonds waren zij vaak in theaters en pretparken te vinden. Vader Steengracht liet zijn net afgestudeerde zoon kennis maken met de Franse cultuur en introduceerde hem in de wereld van de diplomatie. De drie reizigers staken hun kritiek op de Franse koning niet onder stoelen of banken. Na de publicatie van het Reisjournaal naar Engeland heeft Irene Storm van Leeuwen-van der Horst, bibliothecaris van kasteel Duivenvoorde, het Reisjournaal naar Parijs onderzocht. Naast een transcriptie van de tekst zijn in dit boek alle gravures opgenomen, evenals een navertelling en een inleiding over historische achtergronden.