Maar niet uit het hart - Toon Tellegen - ebook

Maar niet uit het hart dierenverhalen over afscheid De eekhoorn moet afscheid nemen van de mier. 'Niet met gejammer en wat zal ik je missen en kom gauw terug en zo', want daar heeft de mier een hekel aan. Maar dat kan de eekhoorn niet beloven. Hij weet zeker dat hij aan de mier zal blijven denken en hem nooit zal vergeten. In Maar niet uit het hart heeft Toon Tellegen de mooiste dierenverhalen over afscheid verzameld. Auteur: Toon Tellegen Uitgever: Querido Druk: 6 Aantal pagina's: 64 Illustraties: Zonder illustraties Afmetingen: 177 x 120 x 10 mm Gewicht: 132 g

De wesp weet dat hij iets vergeten is, maar wat was het toch ook alweer? De zwaluw herinnert zich niet eens meer wie hij was, en de zwaan heeft niet onthouden waarom hij een knoop in zijn hals had gelegd. `Al dat onthouden ook... zei de olifant. `Daar heb je niets aan. Alle dieren vergeten wel eens iets, maar dat de eekhoorn niet aan de verjaardag van de ransuil heeft gedacht, is onvergeeflijk. Voortaan zal hij die altijd blijven onthouden. In Vergeten! heeft Toon Tellegen de mooiste dierenverhalen verzameld over het geheugen, feiten en herinneringen die vergeten en onthouden worden.

De krekel en de sprinkhaan hebben ruzie, al weten ze eigenlijk niet waarom, en de tor en aardworm houden een wedstrijdje wie het boost van allemaal is. Volgens de slak kan niet iedereen geduldig zijn en word je wel eens boos, maar die boosheid kun je zo wegblazen of verpulveren, je kunt er in elk geval veel dingen mee doen om het onderling snel weer goed te maken. `Vergeven... dacht de egel. Wil iemand mij wel eens vergeven? In Zand erover zijn de mooiste dierenverhalen verzameld over ruzie, misverstand, spijt en elkaar vergeven.

Het liefst zou de kikker met iemand samen willen kwaken, of, nóg liever, met zijn tienen of zijn honderden in een reusachtig koor. De wesp wil veel liever dan te moeten steken gewoon gezellig met iemand theedrinken, zoals de olifant het liefst van al met de slak zou willen dansen, en nog wel boven op zijn huisje. En ondertussen verzucht de eendagsvlieg: ‘Was ik maar de duizendjaarsvlieg, dan kon ik een heel jaar bij je op bezoek blijven, muis.’ In Het liefst van al staan de mooiste dierenverhalen over wensen en verlangens, en over het hebben van een droom.

De olifant is zeer dankbaar omdat de andere dieren een nieuw bed voor hem geregeld hebben en de zandtor, die midden in de woestijn woont, bedankt de regen uitbundig voor het eindelijk weer eens kletteren. De krekel is de kikker zeer erkentelijk voor zijn lessen in kwaken en de mus schrijft een bedankbrief in het zand. Zo klinkt er vaak `Dank je wel in het bos, voor alle cadeaus die de jarigen krijgen, en voor de hulp die ze elkaar bieden. In Dank je wel komen alle gelegenheden aan bod waarbij eenieder bedankt kan worden.

Soms moet je niet te lang nadenken over iets wat je moet doen of wilt hebben, zoals de woelmuis, die op een verrassing hoopt en daarom in de winkel van de sprinkhaan iets op goed geluk koopt. De tor daarentegen wil liever iets zonder een sprankje hoop. Maar verder hopen alle dieren dat als ze verdrietig of eenzaam zijn, er snel betere tijden komen en iedereen weer gelukkig is. In Op goed geluk staan de mooiste dierenverhalen over hoop, geluk en de toekomst.

Glas tussen ons Toon Tellegen stelt in deze bundel persoonlijke gedichten de afstand tot de ander centraal. Soms is die afstand letterlijk onoverbrugbaar, zoals bij overleden dierbaren: ‘waarom wil mijn moeder nog altijd iets van mij weten? / het is winter, ze staat voor het raam, tussen de vitrages, / ik kijk haar aan, glas tussen ons en schaamte’. Maar ook bij ontmoetingen in het dagelijks leven lijken hij en de anderen van elkaar verwijderd en onbereikbaar, zoals in de prachtige reeks ‘Twee vrouwen’. Een afstand die hij, paradoxaal genoeg, ook tot zichzelf kan voelen. Auteur: Toon Tellegen Uitgever: Querido Druk: 1 Aantal pagina's: 64 Illustraties: Zonder illustraties Afmetingen: 210 x 150 x 7 mm Gewicht: 100 g