Koken voor gedetineerden en mensen met een smalle beurs - John Smeets - ebook

Dit screeningsinstrument helpt om een verhoogd risico op voedings- en slikproblemen (dysfagie) op te sporen bij mensen met een verstandelijke beperking. Het maakt daarvoor niet uit wat de oorzaak is van de beperking, of wat het niveau van de cliënten is.  Met behulp van het screeningsinstrument voor dysfagie bij mensen met een verstandelijke beperking (SD-VB) wordt ondersignalering van dysfagie bij mensen met een verstandelijke beperking voorkomen. Een verhoogd risico op dysfagie wordt tijdig in kaart gebracht waardoor adequaat diagnostiek en behandelbeleid kan worden ingezet. Dit leidt tot verlaging van risico's en verbetering van de kwaliteit van leven. Deze handleiding bevat naast de verantwoording van de ontwikkeling en gebruikersinstructies (afname, scoring, interpretatie) ook een beschrijving van het cyclische dysfagiewerkproces waarin het SD-VB idealiter wordt ingezet. Dit proces, beginnend bij het moment van screenen op verhoogd dysfagierisico tot enmet het uitvoeren en

Uitgangspunten van de auteur zijn het plezier en de beleving van mensen met een verstandelijke handicap die sport beoefenen. Sportbeoefening kan de deelnemers zeer concrete en betekenisvolle mogelijkheden bieden met anderen te (leren) omgaan. Ook heeft het een gunstige invloed op de fysieke mogelijkheden, waardoor de mobiliteit kan toenemen. De auteur besteedt vooral aandacht aan mensen met een matige verstandelijke handicap. Aan de hand van zes belevingsfasen behandelt hij de mogelijkheden en onmogelijkheden van de deelnemers. Het boek is bestemd voor iedereen die direct betrokken is bij de sportbeoefening van mensen met een verstandelijke handicap. Dit kunnen vrijwilligers, (aanstaande) sport- en schoolleerkrachten zijn, maar ook familieleden en andere dagelijkse begeleiders.

De crisisdienst komt na een oproep in een ernstig vervuild huis, waar zij een jong echtpaar aantreffen samen met vier katten en vier cavia's. De vrouw heeft een zodanig overgewicht dat zij zich met moeite voortbeweegt. De hulpverleners kunnen slechts enkele minuten in het huis blijven, omdat zij onwel worden van de geur. Het echtpaar weigert hulp. Een man, wonend in een zorginstelling, verwondt zichzelf regelmatig zodanig dat hij blijvend hersenletsel heeft opgelopen. Sinds jaar en dag draagt hij ’s nachts een Zweedse band. Het gaat nu goed met hem. Afbouwen van deze vrijheidsbeperkende maatregelen is instellingsbeleid, maar leidt bij hem tot een toename van zijn ernstige zelfverwondende gedrag. Deze voorbeelden gaan over mensen met een verstandelijke beperking. Mensen die in onze samenleving kwetsbaar zijn en ondersteuning nodig hebben. Professionals die bij hen betrokken zijn worden geconfronteerd met ethische vragen en dilemma’s als: wat is goede zorg, hoe ver reikt het recht op aut…