Het geuzenboek - Louis Paul Boon - ebook

Menuet Een gehuwde man vat liefde op voor een jong meisje dat bij hem en zijn vrouw het huishouden doet. De vrouw krijgt een kind van haar zwager, met wie ze slechts één enkele kortstondige ontmoeting had. De driehoeksverhouding tussen de arbeider, zijn vrouw en het meisje grijpt de lezer naar de keel. Niet alleen door de grauwheid van hun bestaan en door hun onderlinge vervreemding, maar\took door de authentieke krantenberichten (verhalen over moord, verkrachting en andere ellende) aan de kop van de bladzijde die het verhaal als een verontrustende modderstroom begeleiden en die zich met de ondertoon van deze korte roman vermengen. Een aangrijpende roman over de eenzaamheid en onmacht van de mens in een vijandige wereld. Louis Paul Boon beschouwde Menuet als een van de beste boeken die hij heeft geschreven. Het is inmiddels in acht talen vertaald. Menuet is geen lijvig boek, maar wat de auteur beoogde heeft hij in een honderdtal bladzijden zo aangrijpend gebundeld, dat we het toch

Nooit eerder samengebundeld, maar toch bepaald geen vreemden van elkaar: het veelgelezenMijn kleine oorlog, de jazzy evocatie van een kapotgebombardeerde wereld, en het onterecht veel minder bekende filmscenario De atoombom en het mannetje met den bolhoed, naar de woorden van de schrijver niets minder dan `een grootsch opgevatte jazz . `Zonder echter symphonisch te worden , zo voegde Boon aan die laatste omschrijving toe. Symfonie is immers samenklank, eenheid in veelstemmigheid. Zoveel harmonie gaf geen pas na een tweede allesverwoestende oorlog in een kwarteeuw tijd. De atoombom en het mannetje met den bolhoed en Mijn kleine oorlog waren een klap in het gelaat van de burger die na het massale geweld de draad gewoon weer oppakte. Alsof de vooroorlogse beschaving niet aan gruzelementen lag. Alsof niet de finale ondergang wenkte. Bij wijze van waarschuwing voor het ondenkbare wordt de burger aan het slot van Boons scenario toegedekt met een fijn laagje radioactief zand: Atoombom niets d…

Te oud voor kamperen en andere verhalen Het Verzameld werk van Louis Paul Boon is geen poging om de door en door ironische volksschrijver bij te zetten in het Pantheon der Groten, waar iemands nagedachtenis niet verder reikt dan zijn legende. Het is integendeel gemodelleerd naar de heerlijk prikkelende en kronkelige geest van Boontje. In dit deel van het Verzameld werk is minder bekend humoristisch proza uit de onmiddellijk naoorlogse periode samengebracht met de volgens sommigen volstrekt zwartgallige novelle Menuet (1955), een klinkende titel in Boons oeuvre. In Maagpijn, Uitleen-bibliotheek en Te oud voor kamperen? bestrijdt Boontje een hele reeks alledaagse ongemakken met behulp van een flinke dosis bittere humor. De drie autobiografische verhalen worden gepresenteerd zoals ze destijds in de tijdschriften verschenen (met de oorspronkelijke tekeningen), wat hun levendigheid nog vergroot. In het meer symbolische Menuet heeft de schrijver autobiografische feiten en fictie met elkaar

Hier blijf ik Ode aan kunst en natuur In Lommel maakt publieke kunst een belangrijk deel uit van het stadsbeeld. In de Limburgse stad vind je kunst van liefst meer dan 75 verschillende kunstenaars. Hier blijf ik is een pleidooi in boekvorm voor kunst in de openbare ruimte en voor een leefbare wereld. Kunstwerken van onder meer Jef Geys en Koen Vanmechelen gaan in deze publicatie in dialoog met poëzie van onder meer Toon Tellegen, Hugo Claus en Herman de Coninck enerzijds en prachtige landschapsbeelden van Lommel anderzijds. Auteur: Louis Vanvelthoven, Jean Paul Billiau Uitgever: Lannoo Druk: 1 Aantal pagina's: 208 Illustraties: Met illustraties Afmetingen: 288 x 264 x 25 mm Gewicht: 1420 g