De tuin in Biak - Ad ten Bosch - ebook

Begin jaren negentig ontmoetten Anna Enquist en Gerrit Kouwenaar elkaar op Poetry International in Rotterdam. Enquist was kort daarvoor als dichter gedebuteerd met de bundel Soldatenliederen, die later die week, tot enthousiasme van Kouwenaar, op het festival bekroond werd met de C. Buddingh’-prijs voor het beste poëziedebuut. Kouwenaar had net een geur van verbrande veren gepubliceerd en werd met Lucebert allerwegen beschouwd als de belangrijkste levende Nederlandse dichter. De ontmoeting betekende vriendschap op het eerste gezicht en markeerde het begin van een langdurige omgang die zijn beslag kreeg in jaarlijkse bezoeken aan Kouwenaars huis in Zuid-Frankrijk, gezamenlijke literaire excursies in het buitenland, geregelde ontmoetingen in Amsterdam. Een tuin in de winter is het verhaal van die dichtersvriendschap: een aangrijpend boek der herinneringen, waarin Anna Enquist behalve over Gerrit Kouwenaar (1923-2014) terloops ook veel over zichzelf, haar (poëzie)opvattingen en hebbelijk…

Het modelhuis van Chris Nierse en zijn echtgenote Wies is een huis vol stijlkamers. Chris, een getalenteerd en gepassioneerd modelbouwer heeft samen met zijn vrouw ruim 15 jaar aan hun gezamenlijke project gewerkt. Niets werd aan het toeval overgelaten, na grondig onderzoek en na noeste arbeid met gevoel voor stijl en kwaliteit hebben zij iets gepresteerd dat tot een topstuk op dit terrein van de modelhuizen en miniaturen mag worden gerekend. Een uniek project en een voorbeeld voor een ieder die zich aangetrokken voelt voor het miniatuurmeubel in een stijlvolle omgeving. In deel 3 gaat Chris door met nog meer stijlmeubels, het bouwen van verlichtingsarmaturen, en zal Wies uiteenzetten hoe men miniatuur kleden knoopt, wandbekleding vervaardigd, en gecompliceerde meubelstoffering vervaardigd. En alles op schaal 1:12.

Hasselt. In het water van de Kom aan de Kolenkaai, vlak bij een discotheek, steekt het hoofd van het lijk van een jonge man boven het dunne ijslaagje uit. Een zestienjarige discotheekbezoekster die over de kaaimuur staat te kotsen, doet de lugubere ontdekking. De charmante hoofdinspecteur Lies Rutten en Rudi Nelissen, een collega met wie ze bijzonder goed kan opschieten, gaan op onderzoek uit. Eerst begeven ze zich naar de provinciale bibliotheek van Hasselt, want op het lichaam van het slachtoffer werd een lidkaart van de bibliotheek gevonden, de enige verwijzing naar zijn mogelijke identiteit. Onvermoede zaken komen aan het licht. In het culturele en zakelijke leven van Hasselt speelt zich meer af dan een onschuldige Limburger zou kunnen vermoeden… En naar goede aspeaanse gewoonte hebben de speurders zelf ook geen onberispelijke levenswandel en durven ze het onderzoek wel eens een zetje geven.

Adèle is journalist, getrouwd met een lieve man en moeder van een peuter. Maar Adèle is ook wanhopig verslaafd aan seks. Seks om een onbestemd verlangen te sussen, om te ontsnappen aan de banaliteit van het bestaan. Ze spreekt voortdurend af met vreemde mannen op anonieme plekken. Ze leidt een dubbelleven, inclusief geheim telefoonnummer en e-mailaccount. Wanneer haar man dit ontdekt, verhuist het gezin naar het platteland, weg van de verlokkingen van de grote stad. Kan Adèle de verleiding weerstaan, wanneer ze alleen teruggaat naar Parijs voor de begrafenis van haar vader? In niets verhullend taalgebruik schetst Leïla Slimani de intense begeerte van een vrouwelijk lichaam en laat ze je de destructie van een verslaving keihard voelen.

Originele studie over de rol van modes in moderne managementtheorieën. Volgens de filosoof René ten Bos zouden deze modes nog veel modieuzer dienen te worden. Hoe komt het dat managers in organisaties zo gevoelig zijn voor modieuze vormen van kennis over organisaties? Welke rol spelen managementgoeroes hierbij? En waarom wordt die kennis eigenlijk geminacht door mensen die voorstander zijn van een meer academische, wetenschappelijke bestudering van organisaties? De filosoof René ten Bos neemt stelling tegen de minachting voor mode. Hij beweert dat de wetenschappelijke discussie over organisaties doorgaans veel te utopistisch georiënteerd is en dat het mede daarom geen verwondering hoeft te wekken dat mensen uit de praktijk eerder warmlopen voor modieuze en populistische vormen van kennis. Deze verdienen het om serieuzer te worden genomen dan doorgaans het geval is. Dat er modes in het denken over management bestaan, roept wezenlijke, wijsgerige vragen op over organisaties en de mensen …