Brief aan een middelmatige man - Joep Dohmen - ebook

Lang voordat hij zich zou opwerpen als chroniqueur van de nachtzijde van Antwerpen schreef J.M.H. Berckmans een roman: Geschiedenis van de Revolutie, een verslag in brieven aan Marina, het meisje in Hoboken. Het debuut van Berckmans verwierf de status van cult-boek, geschreven als het was in de hijgende stijl van Jan Cremer, met een knipoog naar W.F. Hermans en met pastiches en persiflages op De Sade, Heller en Burroughs. Twintig jaar na het ontstaan verschijnt nu een heruitgave van het inmiddels onvindbaar geworden boek.

Midden in de nacht wordt er bij Emily thuis een geheimzinnige brief bezorgd. Daarop vertrekt haar moeder naar een onbekende bestemming – en ze komt niet meer terug. Wanneer ook Emily’s vader verdwijnt, is er maar één ding dat Emily kan doen: haar ouders zoeken. Een bloedstollende tocht dwars door de nacht, opgejaagd door een wezen dat rechtstreeks uit een nachtmerrie lijkt te zijn gekomen, leidt haar naar een deur die alleen om middernacht opengaat. Vanaf dat moment is Emily op zichzelf aangewezen, in een onbekende wereld vol magie. Maar wie kan ze vertrouwen? ‘Dit eigenzinnige debuut, dat zich afspeelt in een levensechte fantasiewereld en dat bruist van de humor en schrikmomenten, is een geschenk uit de hemel voor fans van Nevermoor.’ – The Bookseller

In het najaar van 1938 arriveert in het Poolse stadje Drohobycz een mysterieuze dubbelganger van Thomas Mann. Een inwoner van het stadje, de Joodse schrijver Bruno Schulz, schrijft een paar dagen later een brief aan de echte Thomas Mann en vraagt hem om een onmogelijke gunst. Geïnspireerd door de Oost-Europese traditie van Michail Boelgakov en Isaac Bashevis Singer, neemt Maxim Biller ons mee op reis naar het Poolse stadje Drohobycz in 1938, naar de wereld van de schrijver Bruno Schulz. Schulz verdient een schamel salaris met tekenles en droomt ervan als schrijver eindelijk gedrukt en gelezen te worden. In zijn vertwijfeling neemt hij plaats achter het bureau van zijn vader en schrijft een brief aan Thomas Mann. Maxim Biller heeft deze brief herschreven op `wereldniveau, zo schreef de Duitse pers. Wereldniveau, omdat Biller in meesterlijk proza Schulz voorgevoel van de Holocaust en van zijn eigen tragisch einde verwoordt. Schulz is een bange man. Gedreven door angsten, fantasieën en ob…

Levenskunst is een manier om de zoektocht naar het goede leven vorm te geven. De westerse mens heeft de vrijheid veroverd om te kiezen wie hij wil zijn. Maar hoe die vrijheid in te vullen? En hoe kan een maatschappij vol vrije individuen goed functioneren? Daarvoor is een nieuwe moraal nodig die niet dogmatisch is, maar positief. Een moraal die persoonlijke vrijheid definieert ten opzichte van de ander, in een maatschappelijk verband. Maarten van Buuren en Joep Dohmen betogen dat deugden de mens in staat stellen te onderscheiden wat het goede is. Ze moeten in de praktijk met wijsheid worden ingezet, afhankelijk van de situatie en de mores. Gebeurt dat niet dan verkeren ze in hun tegendeel en worden ondeugden. In Van oude en nieuwe deugden gaan Van Buuren en Dohmen te rade bij tien denkers die in de loop van 2500 jaar verschillende visies op het goede leven hebben geformuleerd, van Laozi tot Machiavelli, van Friedrich Nietzsche tot Richard Rorty, van Aristoteles tot Martha Nussbaum.

Het leven is een droevige aangelegenheid: de meeste van onze plannen monden uit in teleurstelling; we worden voortdurend geconfronteerd met ziekte en dood; en steun van anderen is juist niet te vinden wanneer je die nodig hebt. Er is weinig dat ons lot verlicht en ons behoedt voor een permanente toestand van zwaarmoedigheid. Of toch niet? Is het leven juist vol kansen en uitdagingen? Stelt het je voor de voortdurende opdracht jezelf met goede moed opnieuw uit te vinden, je te ontwikkelen, iets te betekenen voor jezelf en voor anderen? Is er wel degelijk zin aan ons bestaan te geven?